Succesverhaal Het Essay

Succesverhaal Het Essay

Springdance - April 2012


In april 2012 bood het Domein samen met Springdance (het internationale festival voor hedendaagse dans en performance) de masterclass Schrijven over sculptured bodies & body sculptures aan. Het programma van Springdance 2012 stond in het teken van de relatie tussen dans en beeldende kunst. Beeldend kunstcriticus Rob Perrée(redacteur Kunstbeeld) en dansrecensent Bregtje Schudel (TM, Parool) gaven werksessies en persoonlijke feedback. Pratend en schrijvend verkenden de deelnemers het grensgebied tussen beeldende kunst en dans. De focus van deze masterclass lag op verbreding van het denken over kunst en de versterking van cultuurkritisch schrijftalent.


Reactie festivalorganistatie

Pieta Koopman, hoofd PR Springdance:
"Springdance werkt al sinds 2005 samen met Domein voor Kunstkritiek. Gezamenlijk geven we een nieuwe, jonge generatie cultuurjournalisten de kans zich te ontwikkelen in de praktijk. Elk festival bieden we een geselecteerde groep schrijvers de mogelijkheid een workshop of masterclass te volgen. Zij zien een serie voorstellingen en schrijven daarover voor onze Backstage site of - in het verleden - een festivalkrant.

Springdance ondersteunt de ontwikkeling van jonge, talentvolle choreografen wereldwijd. We vinden het belangrijk om het werk van deze choreografen gereflecteerd te zien door een evenzo jonge en even nieuwsgierige generatie cultuurjournalisten."

Tekstfragmenten deelnemers

Karin van de Wiel:
Radicaal en tegen de gevestigde orde; tegen de commercialisering van de kunst; tegen de strikte, benauwende regels van de galeries en musea: het is het adagium van de performance kunstenaar. De nieuwe generatie performers doet het anders. Die zet zich niet af tegen de grote wereld. Identiteit is het uitgangspunt. Op theatrale wijze linken deze kunstenaars hun persoonlijke verhaal aan het grotere wereldkader. Narcistisch? Of een interessante beeld van onze tijd opleverend?

Daphne Rieken:
Hoe rook Kenia in 1982? In dit jaar keerde de Nederlandse fotograaf Vivianne Sassen op vijfjarige leeftijd terug naar Amsterdam. Ze had drie jaar in Afrika gewoond en werd zich hier voor het eerst bewust van haar omgeving. Wanneer ze nu het continent bezoekt, roepen de geuren en kleuren een gevoel van thuiskomen op. Maar ze is een blanke en blijft een vreemde. Dat leidt tot tegengestelde emoties van verwondering en herkenning. In haar foto’s zijn de gezichten van haar onderwerpen vaak verborgen achter een donkere schaduw, wat palmtakken of Afrikaanse stoffen. Het is zoals zo vaak bij herinneringen: we ervaren ze als sterk en betekenisvol, maar kunnen toch de gezichten niet meer helder voor de geest halen. Details gaan verloren, maar de ervaring blijft behouden in een beeld dat op onverwachte momenten opdoemt. In dit plotseling opdoemen en onverwachts weer verdwijnen zit een beweging die goed in dans uitgedrukt kan worden. Het is alsof de foto’s van Sassen meegaan in deze nieuwe cadans van beelden op het podium.

Foto door Springdance: The Toxic Exotic Disappearance Act van choreografe Yasmeen Godder. Een dansvoorstelling over de spanning tussen puur exhibitionisme en de drang om je te willen verschuilen. Uitgangspunt waren de kwetsbare en mysterieuze foto’s uit het boek Flamboya van de Nederlandse fotografe Viviane Sassen.