Succesverhaal Het Interviewjavascript:void(0);


Succesverhaal Het Interview

Hollandse Nieuwe Cultuurjournalisten - November 2011


Domein voor Kunstkritiek en MC organiseerden voor de tweede maal het project Hollandse Nieuwe Cultuurjournalisten. Tijdens het festival MC/Hollandse Nieuwe, vulden zes jonge schrijvers dagelijks de festivalkrant met interviews, recensies, beschouwingen en persoonlijke bespiegelingen.

In het project lag de nadruk op het hoe en wat van biografisch onderzoek, effectief researchen en de training van interviewtechnieken. De deelnemende journalisten zijn jonge 'experts' op verschillende terreinen en schrijven voor internetsites en/of blogs. Zij werden begeleid door de journalisten Liedewij Loorbach (o.a Parool), Jellie Brouwer (Kunststof), Manon Berendse (FD, Museumjournaal) en Ine Poppe (NRC). Zie www.mconline.nl.





Reacties deelnemers

Jelena Barisic:
"Ik vond het erg boeiend en inzichtelijk om te discussiëren met mede-cultuurjournalisten. Wat mij betreft leer je schrijven door te schrijven. Overigens gebruik ik nog steeds tijdens interviews de tips die ik van Jellie heb gehad."

Bree Tahapary:
"Het is voor mij vaak een drempel om te beginnen met schrijven. Door dit traject was ik dagenlang intensief met schrijven bezig. Het was erg nuttig om van professionals uit het beeldend schrijven hebben me echt geholpen."

Reactie Liedewij Loorbach, hoofdredacteur MC Dagkrant:
"De redactie was gedreven en gemotiveerd. Het niveau van schrijven en reflectie verschilde wel, maar lag niet mijlenver uiteen. Ze kwamen zelf met goede ideeën over welk format het beste paste bij welk onderwerp. De allerbeste waren wel de stukken waar ze van te voren het langst over na konden denken. Voor sommigen was het lastig om de hoofdzaak uit een interview te pikken. Sappig, levendig opschrijven van goede inhoud was voor de meeste ook nog moeilijk."

Tekstfragment workshop

Nasrdin Dchar | Door Bree Tahapary
Nasrdin Dchar heeft maar één verklaring voor de gekte die hem overkwam na zijn openhartige dankspeech voor zijn Gouden Kalf: Nederland heeft behoefte aan een andere klank, een andere kleur.

Het Hollandse Nieuwe theaterfestival is Nasrdin Dchar niet onbekend. De acteur stond er eerder met eigen werk Van 5 tot 6, en speelde mee in andere stukken. Tijdens die Hollandse Nieuwe dagen was hij bij het grote publiek nog onbekend. Nu is de naam Nasrdin Dchar de meeste mensen niet vreemd. Recentelijk won hij een Gouden Kalf voor zijn prestaties als acteur in de film Rabat en liet hij met zijn ontvangsttoespraak een onvergetelijke indruk achter. Zijn Gouden Kalf stond voor het volgen van dromen, voor het overwinnen van angsten en voor de liefde en passie.

"Ik heb wel live op televisie iets gezegd wat nogal belangrijk was." Ik probeer iets positiefs mee te geven. Dat doe ik ook in m'n vak, in de rollen en de stukken die ik speel."
Voor een rol in De Geschiedenis van de Familie Avenier van Maria Goos kwam de acteur in conflict met zichzelf. "Ik speelde een gastarbeider, en speelde dus eigenlijk mijn vader. Uiteindelijk zou mijn personage er met het geld vandoor gaan. Het kon er bij mij niet in. Ik heb er met veel mensen over gesproken. Het was mijn zus die me over de streep trok. Ze zei me, Nas, waar gaat het nou eigenlijk om? Je wilt niet meedoen aan clichés, maar vergeet niet dat jij als Nederlands Marokkaanse acteur tussen al die grote namen staat. En ze had gelijk."

Wie is Nasrdin Dchar?
Wanneer hem de vraag wordt gesteld, denkt hij even na. Hij antwoordt dat Nasrdin Dchar een man van 32 is, die de afgelopen tien jaar hard heeft gewerkt aan het realiseren van zijn grote droom: acteren. Zijn keuze hiervoor werd duidelijk toen hij zich inschreef voor de Toneelschool in Utrecht. Hoewel hij werd afgewezen, heeft hij zijn liefde voor het vak niet opgegeven. Dchar speelde bij theatergroep Rotjong en ging daarna aan de slag bij Rotterdams Lef. Zijn studie Bedrijfseconomie heeft hij hierop in deeltijd afgerond. Bij theatergezelschap Het Waterhuis werd hij professioneel acteur. "Ik legde de lat hoog voor mezelf. Ik wilde verhalen vertellen. Belangrijke verhalen, mooie verhalen. Theater heeft daarin een soort magie. Je kan mensen hun eigen leven laten vergeten en ze laten storten in het verhaal dat ze aan het zien zijn. Je kan ze laten huilen, je kan ze laten lachen." Hij besluit dat hij er nog niet over uit is wie Nasrdin Dchar is. "Ik weet wat ik belangrijk vind. En ik weet wat ik wil."

Foto's: Manon Berendse bespreekt met de jonge cultuurjournalisten een interview uit de krant als voorbeeld.