“De kunst die op Sonsbeek 10 te zien zal zijn, streeft ernaar onze verbeelding zodanig richten dat een diep gevoeld verlangen loskomt naar iets wat groter is dan onszelf en toch alles met de menselijke conditie te maken heeft. De ervaring die ze oproept, is persoonlijk en tegelijk delen we hem met anderen. In die zin heeft kunst een verbindende kracht. En precies dit wil Sonsbeek 10 op een overweldigende manier benadrukken door middel van een oude traditie die onuitroeibaar blijkt: de parade” - Anna Tilroe, curator (2008)

Had de processie op die warme achtste juni in 2008 inderdaad die kwaliteit? Of moet de waarde veel meer gezocht worden in wat er aan voorafging: het instellen van gilden die de kunstwerken dragen en de samenkomsten op het oude fabrieksterrein aan de oever van de Rijn? Is het Anna Tilroe gelukt een verbinding te maken tussen de bewoners van Arnhem en de beelden die deze zomer het park Sonsbeek opsierden en die de gilden door de straten droegen? Konden zij ‘grandeur’ ervaren?

“Normaal gesproken zit je allemaal maar op je stomme eilandje met je eigen mensen en nu – ik ben meteen uit mijn werk hier naar toe gekomen- sta ik tussen de daklozen het ritme van de processie te oefen. Heerlijk.” Herman Krans (Gilde van Advocaten)

“Ik vind het heel indrukwekkend. Alleen heb ik wel een beetje medelijden met die mensen zo recht in de zon. Ik vind het wel heel leuk, er is anders nooit een optocht en nu is alles in één keer. Dat vind ik heel bijzonder. En dat het eens positief is, die uitstraling en rust.” Elly Pais (bewoner Arnhem, toeschouwer processie)